Het verschil tussen hard en zacht licht

De foto waar ik uiteindelijk wel tevreden mee was. Klik voor groot!

In Hoe zit dat met harde schaduwen schreef ik al over het effect wat licht op een foto kan hebben. Even samenvatten voor wie de link niet volgt: een direct licht levert messcherpe schaduwen op en dat wordt hard licht genoemd. Een diffuus verspreid licht levert zachte tot geen schaduwen op. En daarom willen fotografen liever geen directe zon bij het schieten. De foto’s worden knalhard en eigenlijk onbruikbaar.

Ik werd vorig jaar keihard met mijn neus op deze feiten gedrukt. Op 2 mei 2018 was ik aan de wandel op het Domplein en stond voor de entree van het Academiegebouw. Dat is dat gebouw met Sol Iustitiae (welja, even een link naar mijn andere site erbij) voor de deur. Het was echt mooi weer! De zon scheen, windstil, tamelijk warm en ik schoot er gewoon op los.

Zon

Ik maakte de foto van de entree en tijdens het schieten vroeg ik mij al af of ik hier wel iets mee kon doen. Ik zag meteen al dat er door de felle zon wel héél harde schaduwen te zien waren. Zonlicht kwam van rechts… en alles in beeld wierp een harde schaduw naar links. En Sol liet ook al zo’n vieze lichtplek zien.

Dat moest dus over. Op een andere dag. Met ander weer. Geen zon. En zacht licht. Op 7 januari 2019 was ik er weer.

Vergelijk beide foto’s eens en besef het verschil tussen hard en zacht licht. Links is de foto van 2 mei 2018 in de felle zon, rechts is die van 7 januari 2019. Ze zijn niet helemaal gelijk: blijkbaar zat ik op mijn hurken in mei 2018 en stond ik in januari. Het perspectief is dus wat anders helaas. Maar de strekking is wel duidelijk.


En dát is dus het verschil tussen hard en zacht licht. Het is het verschil tussen meestal onbruikbaar en bruikbaar. Direct zonlicht: beter niet doen.

Wilt u ook meer weten over fotografie? Volg dan eens een workshop!

Vakantie!

Een gewone boom met gewone blaadjes en een gewone schaduw in de zomer. Klik voor groot!

Nu het zomer is, komt ook de vakantie om de hoek piepen. Zomervakantie, dat is waar de meeste mensen naar uitkijken. Weg van de sores! Even geen loonslaaf zijn. Geen werk hoeven doen. Geen druk. Wel ontspanning. Naar buiten! Op reis! Andere regio’s, streken, landen, werelddelen, hmmmm  🙂

Ik heb het zomerse vrijheidsgevoel een beetje willen vangen in dit werk. Ja, er staat een boom op, maar tegelijk heb ik het niet zo op bomenfotografie. Ik houd wel van bomen, maar ik vind ze niet makkelijk om daar een foto van te maken. Al die takken die richtingloos alle kanten op vliegen. Geen duidelijke structuur. Er is ook geen invoegpunt – het punt waar het oog als eerste naar getrokken wordt. Waar moet je naar kijken? Er is geen duidelijk onderwerp, behalve dan die boom waarvan je denkt… “waarom is deze foto? Wat is de bedoeling?”

Desondanks ben ik wel blij met dit werk. Deze foto komt uit 2013, 7 juni 2013 om precies te zijn. Ondanks het onderwerp vond ik de lichtval wel mooi. Ik herinner mij dat ik spontaan mijn camera greep toen ik omhoog keek. De zon die door het lover en langs de tak heen piept, geeft aan dat het een mooie zonnige zomerdag is. Je kijkt er als eerste naar. Er is dus een invoegpunt. Het frisse lover laat zien dat het misschien nog net lente is, of al vroege zomer. Ook de manier waarop de zon straalt vind ik mooi. Precies zoals ik dat toen wilde hebben. Deze foto beeldt het vakantiegevoel uit, het gevoel dat je krijgt tijdens de picknick onder de boom, onder de schaduw langs het water. Er zit warmte in de foto.

Simpel? Ja, het hoeft niet altijd per se heel moeilijk en ingewikkeld te zijn. Dat hoort vakantie ook niet te zijn. Ik heb wel een beetje gefikst aan de foto: iets meer kleur, iets scherper gezet en de zon meer naar voren gehaald.

En natuurlijk staat deze foto op Werk aan de Muur!

Wilt u meer weten over fotografie? Volg dan eens een workshop!