In rust….

Soms, heel soms worden de foto-onderwerpen aan huis afgeleverd! Je hoeft echt niet het halve land af te reizen om een bepaalde foto te maken. Deze hommel koos het kozijn van mijn balkondeur uit om in rust de nacht door te brengen.

Klik voor groot.

Wat moet je hier nu van zeggen? Het was iets na acht uur en terwijl ik zat te eten (ja, ik at nogal laat), zag ik het dier gericht naar het houtwerk vliegen, landen en zichzelf installeren. Hij koos bewust een plaatsje in het licht van de warme avondzon. Ik schoof mijn eten naar binnen, greep de camera en klikte mijn macro-objectief erop.  Ik dacht niet echt hierover na, want het dier kon elk moment weer weg zijn, dus ik moest snel handelen.

Ik had ook een stoel nodig om er goed bij te kunnen. De hommel zat namelijk op een hoogte van ongeveer twee meter. Stoel op de drempel geplaatst en bovenop die stoel draaide ik om het dier heen. Hij moest me gezien hebben. Ik zag hem schrikken toen ik voor de eerste keer afdrukte. Hij vloog niet weg. Integendeel, op de meeste foto’s lijkt het dier diep te slapen: als ik de foto op 100% bekijk lijken de oogjes dicht. Verder is de ademhaling rustig. Tenminste, ik denk dat dat zijn ademhaling was. Het achterlijfje ging in een regelmaat op en neer.

Leuk om te zien dat een hommel een woonhuis als slaapplaats uitkiest. Ik vind het wel opvallend dat het dier een warme plaats in het zonlicht uitzoekt om te rusten. Je zou verwachten dat een dier dan een beschutte plek opzoekt, waar hij niet opvalt.  Ook leuk om te zien dat de hommel een schaduw werpt die samen met zijn lichaam een hart vormt.

Vorig jaar had ik een vlieg die bewust een blad van een plant opzocht en vervolgens heel de nacht doodstil daarop bleef zitten. Toen had ik nog geen macro-objectief en voelde ik dat als een gemis.

Natuurlijk staat dit werk ook op Werk aan de Muur!

Meevaller van 300 mm!

Soms heb je ineens een meevaller! Laatst was in mijn oude woonplaats Tilburg voor wat afspraken. Omdat ik wat tijd over had liep ik in de Nieuwlandstraat de tweedehandswinkel Used Before binnen. Dat doe ik wel vaker. Gewoon een winkel binnenlopen, om wat tijd te verdrijven en misschien, heel misschien wat te vinden dat ik dan per se moet hebben. Liefst dan nog een tweedehandswinkel, want ik ben een voorstander van kringloop en goed spul blijft goed spul, ook als het wat ouder is.   En ik had een meevaller! In de vitrine, bij de fotospullen, vond ik een Sigma Apo 300 mm Tele Macro.  Prijs een luttele € 69. Het objectief was geschroefd op een obscure analoge Canon camera. Het objectief was dus bedoeld voor analoog, maar gezien de grootte leek hij ook wel te passen op een Canon 5D Mark 2.

Ik mocht hem proberen. Ik kon het objectief gewoon klikken op de 5D body (check!) en richten op het interieur. Beperkingen voelde ik meteen. Zo is de diafragma aansturing afwezig. Zo te zien stond het diafragma op zijn grootst, dus met een 300 mm zou ik te maken krijgen met zeer geringe scherptediepte. Ik realiseerde me dat de aansturing vanuit de camera dan ook beperkt is: alle functies waarin het diafragma kan worden ingesteld (M, Av en P) zijn hier nutteloos. Ook ontdekte ik dat de autofocus niet werkte. Daar kan ik wel mee leven. Ik merk te vaak dat de autofocus er net een beetje naast zit, dus ik had mezelf al aangeleerd om altijd met de hand scherp te stellen.

De camera leest echt niets. Het koppelstuk naar de body heeft geen contactpunten. In het display krijg ik onjuiste informatie. Diafragma wordt aangegeven met 00, en in de exifdata van de foto wordt het brandpunt aangeven met 50 mm. Dat is in werkelijk dus 300 mm. Uitlezing en exifdata zijn dus nutteloos met dit objectief.

Dus camera op Tv en handmatig scherpstellen. Is dat aanvaardbaar?  Yep! Ik kocht het objectief. Voor die € 69 wilde ik wel het risico nemen. Er kwam een bewaardoos bij waarin je een fles champagne kan bewaren. Het meeste probleem heb ik wel met die doos. Die moet je meezeulen. Gelet op de grootte van het objectief is dat een package deal. Ik kan natuurlijk die doos thuis laten, maar dan zit je nog met de die toeter van een objectief dat dan ook nog eens onbeschermd is. Nou ja, vooruit dan maar. Zo’n objectief voor die prijs is echt een meevaller, dus dan neem je die doos erbij.

Ik ging wat proefschieten.
Inderdaad, de scherptediepte is gering. Zelfs te gering op korte afstand. Ik heb daarom het diafragma wat dichtgeschoven met een eetstokje uit de la, tot wat ik denk een F8 zodat de scherptediepte wat ruimer is. Mocht dat te weinig of te veel zijn…. het eetstokje ligt klaar. Wie had gedacht dat een eetstokje tot mijn inventaris zou gaan behoren?

Nou ja, de foto in deze blog is  van een activiteitencentrum hier verderop, op ongeveer 50-60 meter. Ik zocht iets op afstand en maakte de foto vanachter het raam in de woonkamer. Het is een foto van niks natuurlijk. Waar gaat het over, waar kijk ik naar, wat is het onderwerp, maar ik kijk nu alleen naar het resultaat.

Het activiteitencentrum verderop in de straat op ongeveer 50 à 60 meter. Klik voor groot.

Ik ben niet echt ontevreden over de kwaliteit. Het beeld is scherp en helder. Ik zie ook geen echte artefacten die duiden op een tweedehands objectief. Er is wel wat vignettering aan de randen, geloof ik, maar dat is in post wel weg te werken.  En ja, het is even aanpassen als je hem gebruikt, maar volgens mij is de Sigma Apo 300 mm Tele Macro een blijvertje.

De specificaties van het objectief:

Merk: sigma
Type: Sigma Apo 300 mm Tele Macro
brandpunt: 300 mm
vergroting:  1:4
lens: 77 mm
heeft eigen mount voor een statief

De exif data van de foto hiernaast zijn nutteloos wegens ontbrekend of onjuist, dus die laat ik maar weg.

TIP TIP TIP!
U wilt vast meer weten over fotografie! Volg dan eens een workshop!