In de webshop: Inspectie

Een zweefvlieg langs de sedum. Klik voor groot.

Als de zomer voorbij is, zie je vanaf half september een afbouw van alles wat groeit en bloeit. Dat gaat heel langzaam en nagenoeg ongemerkt, maar toch… de dagen worden korter, de nachten kouder en de planten zie je afsterven. Eind september is het groeiseizoen wel voorbij. Dagen kunnen nog wel 20+ graden – dat kan zelfs nog tot in oktober – tegelijk kan oktober ook al sneeuw bevatten. Jawel, de vroegste sneeuwval ooit was op 13 oktober 1975. Dus het is niet zo gek dat de natuur zich al voorbereidt op de winter.

Sedum

Niet alles kapt ermee overigens. De sedum is een echte herfstplant die september en oktober nog een prima tijd vindt om eens lekker te bloeien en de tuin flink rood te kleuren. Klein charmant en populair tuinplantje. Doet het goed in de tuin om die wat extra schwung te geven. Ik zat al daarop te wachten: eens zien wat ik daarmee kan doen.

Dus, ik lig op de tegels op mijn zij om de sedum te fotograferen. Plat tegen de grond, het is nu eenmaal een laag plantje en ik wil geen kiekje maken. Lees hier wat een kiekje is en waar die naam vandaan komt. Camera instellen. Liggen. Scherpstellen op het onderwerp, had al wat geschoten dat het niveau kiekje niet ontsteeg… en dan…

komt daar ineens een een zweefvlieg – tenminste, ik denk dat het een zweefvlieg was, het was geen wesp, bij of hommel – aanvliegen. Hangt vervolgens drie seconden naast de sedum stil om de bloem te inspecteren en kruipt vervolgens op de bloem. Die drie seconden waren voor mij al voldoende om deze foto te maken. Daar kwam deze foto uit.

Afhankelijkheden

Terwijl ik meteen naar binnen ga om het resultaat op de laptop bekijken, besef ik de afhankelijkheden van de natuur. Ik zag hier de wisselwerking tussen insecten en bloemen. Wil je nectar, jongen? Prima, maak ik nectar voor je. Moet je wel komen halen, ik ga het je niet brengen. En als je het komt halen… neem dan ook even wat stuifmeel van me mee? Dank je wel. En het insect doet braaf wat er van hem verlangd wordt.

En daarom hebben wij insecten nodig. Als er geen insecten meer zijn -weggespoten met insecticiden bijvoorbeeld – is er geen bestuiving meer. Zonder bestuiving geen gewassen. Geen gewassen, geen voedsel.

Als het insect verdwijnt, verdwijnt de mens vijf jaar later.

Zo simpel is het.

 

Oh, en als meer van fotografie wilt weten, volg dan eens een workshop!

 

 

Abstracte bloem

Abstracte bloem. Ik weet echt niet meer welk soort, type en merk. Wel goed gelukt. Klik voor groot.

Dit is een van de eerste shoots die ik met een macro-objectief met drie tussenringen maakte. Ik ben toch wel heel bij met tussenringen. Het gebruik is anders voor wat betreft de scherptediepte (die is veel kleiner) en je raakt ook ongeveer twee stops aan licht kwijt welk effect ergens anders weer gecompenseerd moet worden, maar als je die verschillen onderkent en aanvaard, dan zijn die tussenringen een zeer mooie aanvulling. Lees hier meer over tussenringen.

Ik zat al een paar maanden te vlassen op die tussenringen, want ik onderkende de voordelen van die makkelijke dingen wel. Ik hield die aanschaf echter even op halt totdat de herfst en winter voorbij waren en de lente zich aandiende. En toen eenmaal die grauwe winter voorbij was, en de lente zich aandiende, kwamen die tussenringen in huis en stapte ik vrolijk rond in de Botanische Tuinen van Utrecht.

Dit is een resultaat en weet je: ik heb geen idee meer welke bloem dit is. Ik weet dat ik deze bloem in de vroege lente fotografeerde, met een 90 mm macro-objectief en drie tussenringen…  en ik weet dat ik toen voor een keer door luiheid werd overmand en niet het bijbehorende informatiebordje fotografeerde. Het is namelijk zo dat tussenringen heel goed zijn om heel dicht op je onderwerp te kunnen kruipen, maar een gewone foto wordt dan wazig. Niet een beetje wazig, nee, je kan echt niets onderscheiden. Macro wordt echt macro… maar een normale foto wordt niets. Een mistbank.

Ik had toen al een paar keer voor de gelegenheid die tussenringen geplaatst en verwijderd en ik was dat een beetje zat. Ik weet het, dat is niet echt professioneel, maar haal een objectief van de camera en de camera is een stofvanger. Stof lijkt klein en weinig, maar in een camera wordt het snel veel en groot. Stof slaat namelijk neer op de sensor en dat wordt meteen zichtbaar. Dan kan je weer de sensor gaan schoonmaken. Vermijd dus zoveel mogelijk het wisselen van objectieven. En nee, ik weet niet welke bloem dit is, en ik heb het niet opgeschreven noch het bordje vastgelegd.

Ik vind het wel een mooi abstract werk. De draaiing van de bladeren om de bloem heen suggereert een soort van kolkige activiteit. En daarom heb ik deze lentefoto toch online gezet op Werk aan de Muur. Want het is wel een bloem, maar dat zie je niet zo, en het is een abstract en dat zie je meteen.

Wilt u meer weten over fotografie? Volg dan eens een workshop!

In de webshop: Torpedo’s van de Hosta

De bloemtrossen van de Hosta.

De bloemen van de Hosta, ook wel de Hartlelie. Het zijn meer nog de bloemknoppen, die er hier meer als jonge krokussen uitzien, en met een beetje fantasie gelanceerde torpedo’s. Ja, dat is mijn associatieve geest. De bloemen zijn trosvormig vanuit een lange bladloze stengel. Deze zijn nog net niet in bloei: in bloei vormen ze waaiers van bloemen, hele bossen bij elkaar. De bloeitijd is van juni tot eind augustus.

De Hosta komt oorspronkelijk uit Noordoost-Azië, uit China, Korea en Japan en wordt vanaf 1800 ook in Nederland gekweekt en ontwikkeld. Deze variant is volgens mij is dit de Hosta Sieboldiana Frances Williams.

Hartlelie

Een macro van de Hartlelie: trosvormige bloemen met een soort artisjok er op. Klik voor groot.

Dit is de Hartlelie, ook wel Hosta genoemd, en veel vroeger bekend onder de naam Funkia. Ik vond dit exemplaar in Purmerend, en wel aan de Wilhelminalaan. Oorspronkelijk komt de Hartlelie uit Noordoost-Azie, dus China, Korea en Japan en werd vanaf 1800 in Nederland ingevoerd, gekweekt en ontwikkeld.

Volgens mij is dit de Hosta Sieboldiana ‘Frances Williams’, maar dat is meer op basis van vergelijken en wegstrepen. Wie het zeker weet, laat het even weten in de comments hieronder.

Een week eerder zag ik de plant al staan en verwonderde mij over de vorm van de bloem. Ik had op dat moment echter geen macro-objectief op de camera zitten (slechts een 24-105 mm objectief, met een vergroting van 1:4, daar had je dus niks aan), dus na een week kwam ik volledig klaar weer terug. De plant was toen al iets verder ontwikkeld.

 

Oh wacht, even een verduidelijking: ik woon en werk dus in Utrecht, maar mijn vriendin in Purmerend. Do the math..

 

Bloem

Ik weet niet precies hoe ik de bloem moet lezen. Het zijn duidelijk trosvormige bloemen, waarvan de bloemen een krokusvorm hebben. Bovenop de tros zit weer een soort artisjok, wat natuurlijk geen artisjok is maar een rozet, maar wat de functie is… ik heb het nog niet kunnen vinden. De bloeitijd is van begin juni tot en met augustus. Dat heb ik wel gevonden.

Ik vind de bloem wel bijzonder en mooi apart. Daar val ik wel voor. Het heeft wel wat.
Een enkel bloempje op een steeltje en-niets-meer is ook wel mooi, maar daar ben ik snel op uitgekeken.

De Hartlelie is wel bijzonder gevoelig voor de taxuskever en de slak. Uit ervaring weet ik dat Purmerend een echte slakkenstad is. Zie deze slak die ik op mijn buik in Purmerend mocht fotograferen – na een regenbui moet je echt uitkijken en slalommen om ze niet dood te trappen. De bladeren van deze Hartlelie waren elk stuk voor stuk aangevreten en het kostte mij moeite die gaten buiten beeld te houden.

Natuurlijk staat deze Hartlelie op Werk aan de Muur!

Wilt u meer weten fotografie? Volg dan eens een workshop!

Ga eens lekker op tuinsafari!

De Kogeldistel die zomaar in de tuin stond. Klik voor groot!

Als je mooie dingen in de natuur wilt fotograferen, hoef je niet per se naar de andere kant van de wereld. Je hoeft niet eens naar de andere kant van het land. Het gras bij de buren is niet altijd groener. Je kan het ook gewoon vinden in de eigen tuin. Ja, ik bedoel fotograferen in de eigen tuin, ofwel tuinsafari!

Als je in de tuin bent en goed kijkt en oplet zie je vanzelf de onderwerpen opduiken. Voor diertjes betekent het dat je a. geen luide kleding moet dragen (rood is letterlijk een rode vlag, poef weg zijn ze!) en b. toch wel geduld moet kunnen opbrengen – als je je niet beweegt val je niet meer op en na vijf minuten onbeweeglijk wachten komen ze weer in beweging.

Voor bloemen is het anders. Die lopen niet weg en zijn gewillige onderwerpen.

Dit is de Echinops sphaerocephalus, een hele mond vol voor de Kogeldistel.  Deze trof ik in de tuin aan. Met een macro-objectief kroop ik er bovenop. Ik doe dat met veel dingen trouwens – soms heb ik al een beeld in gedachten en ga ik zien of ik dat kan creëren. Voor de Kogeldistel had ik niet echt een plan in gedachten. De plant en bloem vielen mij ineens op en ik ging gewoon fotograferen, alleen maar omdat ik die vrije minuten wat wilde fotograferen. Het was wel fel zonnig (niet zo goed) stond er allerlei struikerij omheen (ook niet zo goed) en stond een uitje op het programma en ik was in de aanloop mijn tijd aan het vullen (ook niet zo handig).

Fotograferen is echter camera instellen, richten en kadreren en dan afdrukken. Per foto ben je daar maximaal een halve minuut mee bezig (ik wel), en wat er geschoten is zien we later wel weer 🙂 Uit die foto’s kwam deze foto naar voren: zwaar bewerkt natuurlijk, want de tuinige omgeving moest worden weggepoetst. Verder bijgepoetst en opgeleukt… en het halve vrije uurtje was met fotografie ook weer zinnig opgevuld.

Natuurlijk staat dit werk ook op Werk aan de Muur!

Wilt u trouwens een workshop fotografie, om later hetzelfde te kunnen doen? Hierrr is de oplossing!!