De lange weg naar herstel

Het gaat niet goed. Geen herstel. Vanmorgen was ik naar het ziekenhuis voor een eerste controle van mijn gebroken arm. De foto’s laten echter zien dat de botstukken scheef helen. Een operatie is nodig om met een metalen plaat de botten weer in lijn te brengen. Een beugeltje dus.

Precies een week geleden, op donderdag 4 juli 2013 om omstreeks 23.00 uur, werd ik overvallen en beroofd van mijn eigendommen.  Ik liep daarbij een gebroken arm op. Een week al loop ik als een vleugellam vogeltje met een arm in een sling. Zonder linkerhand en amper een mogelijkheid om maar iets uit te voeren. De heren overvallers worden bedankt!

Nu blijkt dat het leed eigenlijk alleen maar erger wordt. Geen herstel. De botten helen niet goed. Op de foto’s lopen de botten niet in lijn en  enge randen en punten steken aan weerzijden uit. Dit geintje kan wel zes weken tot drie maanden gaan duren voordat het hersteld is. Maar “wees blij dat het niet uw schouder was, want dat kan wel zes maanden of langer duren.” Ik hartstikke blij natuurlijk. Blij met mijn gebroken arm.

Die operatie is gepland voor ergens volgende week. Dan word ik voor 80 minuten onder zeil gebracht en wordt er er een metalen plaat in het bot geschroefd.

Schrik? Mwah. Zin in? Nee. Helemaal niet. Ik heb niet om dit gedoe gevraagd. Maar omdat enkele types geen onderscheid konden maken tussen mijn en dijn, ben ik nu mijn eigendommen kwijt en heb ik een abonnement in het ziekenhuis om mezelf te laten oplappen. Ik zou nu gewoon kunnen werken en platen kunnen schieten, en typen met meer dan een vinger en… en …en… maar ik zit lopende zaken af te werken en bij te buigen.

Ondertussen maak ik een kleine optelsom van de kosten die ik al gemaakt heb:

Medicijnen:         €      13,95

Parkeerkosten:    €       4,40

verloren camera:  €  2155,00

eigen risico:         €   350,00

om nog niet te spreken van allerlei extra kosten en kostjes, die oplopend nog niet te bepalen zijn, maar ongetwijfeld later worden toegevoegd, en natuurlijk de immateriële schade die ik zeer zeker niet op tien euro waardeer. Die rekening groeit en als de daders gegrepen worden, zullen die deze rekening gepresenteerd krijgen! Helemaal, want ik ben compleet klaar met die gasten.

 

Een gedachte over “De lange weg naar herstel

  1. Tjonge Jonge, het is te gek voor woorden Jan, leef echt met je mee, al helpt dat misschien niet veel. Tja en die kosten lopen aardig op, ik hoop dat de verzekering je wat tegemoet komt, is een kleine pleister op de wond 😉

    Succes en heel veel sterkte met de operatie en de tijd die daarna weer komt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.