Wees aardig voor jezelf en een ander en deel

 

Steeds maar weer de weg zoeken

Ik zit hier al een tijdje gebogen over wat het jaar 2016 voor mij betekende, net zoals ik dat deed over de voorgaande jaren. Zoek ze maar op. Dat buigen leverde mij al ruim 500 woorden achter elkaar op. En dat buigen over was ook al een tour-de-force. Ik keek er al weken tegenop, ik had er geen zin, ik had geen inspiratie, en voelde mij een beetje gedwongen pseudo-literair te mummelen over het voorbije jaar. Dat ‘gedwongen’ klinkt natuurlijk een beetje gechargeerd: het is mijn eigen keuze die ik net zo makkelijk kan ombuigen tot iets wat ik wél wil (iets anders).

En toch zette ik mij er vanmiddag aan, tegen mijn zin en tegen beter weten in en weet je: dat rangschikken leverde inderdaad tot nu ook een droogkloterige opsomming op van het jaar, over bijvoorbeeld het overlijden van mijn moeder in februari 2016. Dat was natuurlijk een biggie, maar wel iets wat iedereen op een gegeven moment overkomt.

Of ik kon het hebben over het ongeluk dat mijn vriendin in augustus overkwam, en dat mij (met liefde overigens, laat ik dat vooral benadrukken) de status van succesvol mantelzorger bezorgde. In elk geval bij mijn vriendin. En dat ik in staat bleek om twintig bordjes tegelijk in de lucht te houden, zoals dat alles in combinatie de voorbereiding van een expositie. Ja, dat alles heeft mij ook wel verbaasd, ha ha 🙂 Mantelzorgen is mijn lust en mijn leven!

Maar al dat geschrijf van vanmiddag was na 500 woorden niet om aan te gluren. Echt niet. Ik schrijf en lees terug en met toenemende ergernis (“pfff…. ik kan er niks meer van!!”) kijk ik tussendoor naar buiten en luister naar de huilende wind om het huis, maak een boterham of vertoon andersoortig ontwijkgedrag.
En besef ik… als het mij niet eens boeit, waarom zou het een ander wél boeien?

Miauw… miauw… miauw…. miauw…. bent u er nog?

Ik stelde mij de vraag: wat doe je met de harde korsten van een oud brood? Die snij je weg. Dus exit met die gewrochte tekst en start helemaal anew. Ik selecteerde de eerdere tekst en een met een druk op de  Delete-knop was die weg. Ik verving die met de tekst hierboven.

Ik kan in elk geval vaststellen dat 2016 naast verlies (mijn moeder) ook een winstbesef opleverde. Toch wel tegen de verwachting in, bleek ik meerdere zaken tegelijk uit te kunnen voeren. Dan heb ik het speciaal over het najaar, in mijn beleving berucht vanwege de nagenoeg structurele winterdip die vanaf half oktober tot medio februari alles voor de helft lamlegt. Maar niets van dit alles nu. Tot op heden – het is nu 11 januari 2017 – ben ik zo scherp als een mes, en begin ik langzaam te denken dat de winterdip dit jaar helemaal niet optreedt. Wauw!

Ik haalde wat structurele, regelmatige  en onuitputtelijke inkomstenbronnen binnen waar ik bijzonder gelukkig mee ben. Ik kocht een smartphone, zag daarmee mijn wokkende website absoluut niet werken op een smartphone, ontwikkelde daarom meteen een bemmende website die wél werkt, leerde vervolgens MailChimp voor de mailings (dank aan Anne Malsy-Mink!), kocht een Macbook Pro, en daar schrijf ik ik nu op, en nam een abonnement op Adobe’s Creative Cloud met Lightroom erbij, zodat mijn mogelijkheden nu nog groter zijn! En ik bereidde een expositie voor in Hoorn, die hing van 2 september tot aan 9 december. En dat allemaal terwijl ik mantelzorgde voor mijn zieke vriendin, waarvoor ik moest huishouden, wassen, drogen, opruimen, boodschappen doen, koken en vaatwassen. Later kwamen daar in december ook nog een workshop voorbij en een heel interessante klus voor Serious Request.

Heel. Veel. Gedaan.

Blog

Maar ja, het bloggen hé?
Weet je wat er gebeurt als je van een woest stromende rivier in een groot meer of zee uitstroomt?
Je valt stil, omdat het meer of de zee veel breder en dieper is dan de rivier. De stroming valt weg en je gaat stuurloos dobberen.

Dat had ik met mijn blogs. Er gebeurde heel veel en ik kon over zoveel dingen schrijven, en daardoor kon ik over niets schrijven. En daarom heb ik besloten voortaan minder te gaan neuzelen over dingen die er niet toe doen, en mij meer sec op fotografie te richten.

Want heb je het over alles, dan heb je het over niets. En haken de mensen af. En dat is toch niet de bedoeling?

Met alsnog de beste wensen voor 2017!

2016: een verlies en winst rekening

Wees aardig voor jezelf en een ander en deel
Getagd op:    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Weekaanbieding!

 

Elke week heb ik steeds een ander werk in de aanbieding! Dat is steeds een werk waar ik trots op ben en dat ik meer onder de aandacht wil brengen (hint hint! 🙂 )

Dit werk is nu met minimaal 10% korting op de standaard prijs! Minimaal! Klik voor meer informatie.

WadM

error: Deze content is beveiligd tegen kopiëren!