2015: het jaar van de pornovraag

Wees aardig voor jezelf en een ander en deel

Het was dé vraag van 2015!

Zomer. 6 Juli.
De telefoon gaat.
“Ja hallo, schiet jij ook porno?”
Ik ben verbluft. “U zegt?”
“Schiet jij ook harde porno? We hebben elkaar gesproken in de tram een paar dagen geleden!”
Jeetje zeg. Dat klopt inderdaad. Een paar dagen eerder sprak ik een guur, of beter, onguur type in de tram. Spijkerjack en onder de tattoos, met een schuchter meisje ernaast dat niet eens zo raar was. En hij belt voor harde porno?? Nu ben ik altijd wel in voor ontwikkeling en nieuwe dingen – ja, ik speelde eerst met het idee van “u vraagt en wij draaien, als het maar betaalt”, maar de gedachte was wel gekoppeld aan de overweging dat dát milieu zeker niet goed zou staan op mijn CV. Eenmaal daarin kom je daar nooit meer uit. Bovendien kon het ook wel een ploy zijn, om mij op een verlaten locatie eens flink uit te schudden. Je houdt met alles rekening, zeker na mijn overval in 2013. Ik neigde er uiteindelijk sterk naar om vriendelijk nee te zeggen, maar hoe?
“Eehhhh… jeetje. Kost wel flink veel geld, hoor. Wat gaan jullie met die foto’s doen, want daar moet ik wel over nadenken.”
“Oh, maar het is vanavond al en als je wilt mag je ook meedoen!”

Waaahh!! WTF? Dat meen je niet! Ik dachutnietzeg! “Uhhh nee, laat dan maar zitten”, zeg ik nu met meer vertrouwen. Kom op zeg, raggende mannen en vrouwen fotograferen en dan ook nog meedoen als ik wil? Nee en nee dus. Raggen is trouwens toch al niet mijn ding, dus waarom zou ik mij daarmee inlaten? Ik sla het aanbod beleefd af. Beng! Hij gooit de telefoon er op, nog voordat ik mijn zin kon afmaken.  Ik check het nummer – dat was niet eens verborgen – en komt terecht bij een persoon en adres ergens in Oost, dus wat hij in de tram naar Nieuwegein/IJsselstein deed weet ik ook niet. Áls hij dat was, want dat weet je ook niet zeker. Later die avond vertel ik het verhaal aan mijn Marie Louise die het allemaal met ongeloof aanhoort en tevreden vaststelt dat ik mijn hersens erbij had gehouden in deze situatie. Ik heb die man nooit meer gehoord of gezien trouwens. Gelukkig maar.
Ja ja, je hebt fraaie exemplaren rondlopen.

Leuke anekdote hé? Dit overzicht van 2015 móest ik wel beginnen met deze insmijter. Je wilt de lezer wel grijpen met iets interessants. Ik had dit overzicht al een tijdje gepland, maar ja, als je met de Kerst bij je partner bent ga je niet teveel zitten bloggen of werken. Dan is het eten, visites doen en de Top 2000 luisteren. En verder het afbouwen naar de oliebollen. Dus nu, in de vroege dagen van januari het gebruikelijke overzicht. Daarbij put ik uit voorgaande blogs van het jaar. Per slot geven die een mooie weergave van het jaar en van de dingen die ik gedurende het jaar belangrijk vond. Je wordt vriendelijk verzocht naar die blogs door te klikken, want ik link ze gewoon door waar mogelijk.

Pitch

Porno dus. Wat heb ik nog meer bijzonders beleefd in 2015? Ik deed mijn reguliere shoots natuurlijk. Die gingen gedurende het jaar gewoon door. En enerzijds raakte mijn bedrijf in rustiger vaarwater, anderzijds werd het een woelig jaar met steeds meer opdrachten die stuk voor stuk meer van mij vroegen door veranderende omstandigheden. Door mijn verbeterde pitch – ik volg een marketingworkshop bij Talective‘s Sander van der Meer (dank!!) -, merkte ik in de loop van het jaar een toenemende vraag en kreeg ik meer opdrachten binnen. Met een pitch – kort voor elevator pitch, een presentatie in de tijd die een lift nodig heeft om naar de bovenste etage te gaan, zeg 40 seconden – breng je je bedrijf kort voor het voetlicht. Toen ik dat concept eenmaal goed in de smiezen kreeg en mijn pitch panklaar had (en dat is een heel andere denkwijze), merkte ik dat de aandacht van de potentiële klant groter werd en bleef en dat ik die klanten ook ging aantrekken. Klanten gingen mij zoeken en vinden en het moeten jagen werd minder. Niet dat dat stopt hoor, acquisitie blijft gewoon doorgaan, maar het gevoel van roepende in de woestijn is een stuk minder geworden en daar ben ik wel blij om. In april werd mij bijvoorbeeld gevraagd om officiële pasfoto’s te maken voor iemand van dik in de 80 in een Utrecht verpleeghuis. Die was bedlegerig en kon dus ook niet naar een studio toe. Dus ik ging met mijn studio op locatie en maakte voor haar ter plaatse pasfoto’s, geheel volgens de officiële richtlijnen. Die klant kwam dus naar mij toe, en niet andersom.
En op 3 oktober stond ik met mijn mobiele studio bij een dierenkliniek in Naarden-Bussum. Dat was een gouden dag! De kliniek had mij gevraagd; ze hadden mij gevonden via Google toen ik een Adwords campagne had. Studio met printer neergezet en de klanten stonden met hun huisdieren in de rij. Dat vind ik fijn! Daar houd ik van! En dat wil ik meer.

Leermomenten

Het jaar 2015 werd weer een jaar van leermomenten en inzichten. In mei besefte ik de noodzaak van een eigen niche. Het heeft namelijk geen zin om met zijn allen een vijver leeg te vissen en dan te kijken naar je dobber waar geen vis naar hapt. Dat levert niks op; alleen een paar gevestigde namen vangen wat incidentele vis en worden daar wijzer van, maar de rest niet. Dus ik ging keuzes maken en maakte bijvoorbeeld de keuze om gewoon geen huwelijksfotografie te doen. Niets mee doen,  die markt is verzadigd (iedereen lijkt dat te doen) en zoek vooral onontgonnen markten. Dat ligt erg voor de hand, maar vind er maar eens een.
In juni kreeg ik het aanbod van een kleine expositie in Utrecht. De locatie was gratis, de ruimte was gratis, en zo kon ik wat van mijn werk laten zien. Als er mensen zouden komen! Ik besefte namelijk dat een expositie wel heel leuk was, maar als het centrum van de activiteit elders was… komt er nagenoeg niemand. En dat besef blogde ik hier. Vanaf oktober kreeg ik echter weer een echte expositie in instelling Molentocht in Purmerend. Met echte bezoekers. Die expositie is na drie maanden overigens alweer afgelopen, maar die werken kunnen natuurlijk altijd weer ergens anders opgehangen worden. Die hoef ik niet nog eens te laten maken.
Eind juli kreeg ook ik te maken met de regel “Met vrienden moet je wandelen, niet handelen” toen een toenmalige vriendin op Facebook mij wilde hebben voor een fotoshoot en op basis van die vriendschap allerlei privileges verlangde en zich vrijheden veroorloofde die ze bij anderen niet zou kunnen verantwoorden. Dat nare incident, want dat was het, was voor mij de reden om een stop te zetten op betaalde klussen voor personen die mij nader staan en ook wel eens bij mij aan de keukentafel zouden kunnen zitten. Ik zie die persoon nog een enkele keer in het voorbijgaan. Ze durft mij niet aan te spreken, want ze weet dat ze dan wordt geknipt en geschoren.
Een ander leermoment: denk goed na over een Adwordscampagne. Reclame maken via Google. Bereid het goed voor. En denk dan nog een keer na. Ik heb het een half jaar gedaan en dat kostte mij € 200 ex BTW per maand. Die campagne heeft mij echter slechts € 200 ex BTW opgeleverd, dus onder de streep stond uiteindelijk een rood bedrag van € -1000. Die Adwordscampagne  heeft er dus flink ingehakt. Zonde. Heeft mij niet gebracht wat ik ervan verwachtte.

Structuur

In het najaar ging ik mij meer richten op structurele en terugkomende opdrachten. Enkelvoudige klussen blijf  ik natuurlijk doen, maar ik sprokkel nu meer terugkerende klussen van opdrachtgevers die eens in het kwartaal een klusje voor mij kunnen hebben. Dat lijkt mij verstandiger en bestendiger dan het vlinderen en fladderen van hot naar haar op verschillende plekken. Wie die organisaties zijn? Ach, zal ik dat antwoord in het midden laten? Ik heb een goeie relatie met ze en straks hebben andere fotografen dan ook een goeie relatie met ze haha 🙂
En in december vond ik misschien een nieuwe niche; ik kreeg zomaar een aanvraag van een persoon die voor haar aanstaande huwelijk een lingerieshoot wilde doen. Ze sprak mij aan na een netwerkbijeenkomst, we bespraken haar vraag en wensen, mijn mogelijkheden en vaardigheden kwamen aan bod, die twee bleken te matchen en wij kwamen een shoot overeen medio december. Die shoot heb ik gedaan en die fotosessie is uiteindelijk uitgelopen op een heel decente naaktfotografiesessie, zo ontspannen en prettig relaxed dat ik serieus overweeg om mij daarin verder te ontwikkelen.

En die fotosessie was toch zo heel anders dan de boertige vraag aan het begin van deze blog, waarvoor ik niet wist hoe snel ik daarvan moest weglopen. Zulke telefoontjes hoef ik niet te hebben, maar verder is voor mij alles mogelijk!

Laat ik er in elk geval naar streven, en er naar werken dat 2016 net zo goed jaar wordt als 2015. Maar liever nog beter, met nog meer klussen en zekerheid. Ik wens iedereen een goed en succesvol 2016!


Wees aardig voor jezelf en een ander en deel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *