Wet in UK legaliseert diefstal

Wees aardig voor jezelf en een ander en deel

Groot-Brittanië heeft op 25 april 2013 een wet aangenomen die het mogelijk maakt om beschermde werken -waar dus copyright op rust- vrij te geven voor commercieel gebruik, zonder dat de eigenaar daar zeggenschap over heeft. Deze wet is van toepassing op alle werken waar identificeerbare informatie aan ontbreekt en waarvan de eigenaar na onderzoek niet is te traceren. Deze wet, de Enterprise and Regulatory Reform (ERR) Act, kan dus iedereen wereldwijd betreffen, aangezien foto’s op internet vaak, zo niet meestal, geen metadata bezitten. The Register heeft er een interessant stuk over waarvan hieronder een samenvatting.

Waarom is dit belangrijk? Het kan er toe leiden dat jouw werk, mijn werk, onze werken, waar wij copyright en zeggenschap over bezitten, ineens ergens anders kunnen opduiken, omdat iemand het gebruik van ons werk financieel rendabel heeft beoordeeld, en met de UK wet in de hand aan het uitbaten is geslagen. Zonder toestemming en compensatie van de copyrighthouder.

Voorheen was het zo dat iemand voor de rechter kon worden gesleept als die een beschermd werk gebruikte  zonder toestemming en compensatie van de copyrighthouder. In de ERR zijn nu clausules ingebouwd die niet het copyright aantasten, maar wel het beschikkingsrecht van de copyrighthouder. Die clausules komen op het volgende neer:

1. Er komt nu wettelijke toestemming voor bedrijven om werken commercieel uit te baten zonder toestemming van de copyrighthouder, de”Extended Collective Licensing”

2. De werken moeten wel “Orphaned” zijn:  de eigenaar van de werken is niet identificeerbaar, wegens het ontbreken van metadata of andere kenmerken in het werk. De meeste werken op internet zijn echter orphaned. Immers: als je een werk op webformaat opslaat worden de metadata door het beeldbewerkingsprogramma verwijderd  en zijn dus orphaned. Kijk maar in de exifdata. Die zijn leeg. Staat niks in. Normale werken hebben wel exifdata, de kleine bestanden voor het web niet. Ga je die werken uploaden naar een website, is dat werk van jou niet identificeerbaar en dus vogelvrij. Er moet moet wel een ”diligent search” zijn uitgevoerd naar de herkomst van het werk. Wat een ‘diligent search’ is, wordt niet gedefinieerd.

Maak je dus maar klaar voor UK graaiers op het internet. Er zullen bedrijven opduiken -als die er al niet zijn-  die werken op het internet ontdoen van metadata en die dan vogelvrij verklaren.  De metadata is dan ineens foetsie en weg, het werk slingert vervolgens zomaar ergens op het internet, wordt dan ‘spontaan’ weer gevonden, en “hee, dat is mooi, en kijk eens er zit geen metadata bij,  we weten niet van wie dit is dus, de eigenaar niet te achterhalen, dus hebbes, we gaan dit uitbaten, want van de wet mogen we!”

Vinden we dit leuk? Nee, dat vinden we niet leuk. In Amerika is terecht een storm van protest opgestoken. Daar wordt nu al gedreigd met processen, tot aan het Europese Hof van de Rechten van de Mens in Straatburg wegens schending van het eigendomsrecht. Ook is de schending van de Conventie van Bern die stelt (vrij vertaald)  dat wetgeving van een lidstaat niet in de weg mag staan van een normaal gebruik van beschermd werk en dat de copyrighthouder niet onevenredig benadeeld mag worden.  Ook de Verenigde Naties heeft bepalingen van die strekking. De UK heeft alle drie de verdragen onderschreven.

De wet is aangenomen, maar niet in werking. Dat kan nog jaren duren en het is dus helemaal niet zeker of deze wet überhaupt in werking komt. En bedenk, het is een wet die het mogelijk maakt om aanvullende wetgeving met bovenstaande strekking in te voeren. Tot die tijd hou ik mijn werken op het internet echt ‘onbruikbaar’. Dat deed ik al, maar nu helemaal. Want nu is er ‘nog’ niets aan aan de hand, maar later misschien wel, en dan moeten er geen bruikbare werken van mij rondzwerven. Uploaden is dus nu al beperkt.

Onbruikbaar maken kan bijvoorbeeld door afbeeldingen klein en in een lage resolutie te uploaden. Een andere mogelijkheid is om een watermerk over het beeld heen te plaatsen, maar dat vind ik onwenselijk omdat dat de beleving van het beeld verstoort. Je kan ook een werk in een grotere setting plaatsen, zoals  hiernaast, waar een werk wel te bekijken is maar de setting een commercieel gebruik in de weg staat. Je weet wat de bedoeling is, maar je kan er verder niets mee.  Ja, misschien uitsnijden, maar met een lage resolutie krijg je rommel.

Bottom line: zorg dat je je werk beschermt tegen graaiers en andere steeldieven. 

En als die wet wel in werking treedt, ondanks alle verzet en juridische processen? Dat kan je echt spreken van gelegaliseerde diefstal. En misschien moeten we de UK wel economisch treffen. Even de handel opschorten. En werken ‘orphanen‘:  ja, dat kunnen wij ook, nietwaar?

 

 

 

 

 


Wees aardig voor jezelf en een ander en deel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *