Fotograferen met een kliiiiikkkkkkk…

Wees aardig voor jezelf en een ander en deel

Fotograferen doe je meestal met een klik. Dat is de algemene kennis. Je richt. Je drukt op de knop. Camera zegt klik. Je hebt een foto. Dat klopt allemaal. Je hebt een foto, want het is een momentopname van een situatie, met alles erin wat er op dat moment in beeld viel. Helemaal scherp ook nog. Foto is gelukt. Je kan echter meer als je fotografeert met een kliiiiikkkkkkk. Langere sluitertijd dus.

Langere sluitertijd?
Yep.

Maar dan wordt de foto toch overbelicht?
Nou, dat hangt er van af. Belichting is alleen maar de hoeveelheid licht dat op de sensor valt. Als je dat binnen de perken houdt heb je de helft al gewonnen.  Dat kan op verschillende manieren, zoals een korte sluitertijd, een lage iso of een dichter diafragma. Lees hier meer over in De Belichtingsdriehoek. Maar beperk de lichtinval, verleng de sluitertijd en je krijgt meer mogelijkheden.

Ik kwam op het idee van deze blog toen ik in wat vrije minuten op NS-station Zaandam even naar buiten ging voor wat fotografie in het donker. Ik ken de locatie ook goed, ik wist hoeveel tijd ik had (15 minuten) en waar ik mij moest opstellen. In april 2017 maakte ik al een dagfoto, in februari 2018 maakte ik een nachtfoto van exact dezelfde omgeving. Het is een redelijk drukke passage, wandelaars gaan naar het station, of gaan naar huis of naar de winkels die verderop, achter mijn rug, liggen. Er zijn altijd wel mensen in beeld.

Vergelijk eens de dagfoto van Zaandam met de nachtfoto. Er zitten links en rechts pijltjes aan de foto waarmee geschakeld kan worden. De galerijpreviews eronder geven met een klik een grote popup van de foto.

 

Zie het verschil, en dan bedoel ik niet de weggeshopte vuilnisbak. Die stond in de weg, die vond ik ook goor en verwijderde ik dus. Nee, in beide foto’s liepen mensen door het beeld, maar in de nachtfoto zijn ze weg. Niet toevallig weg, ze waren er wel, maar de camera pikte ze niet op. Er liep zowaar een stel vlak voor de camera; het stel maakte van linksachter een bocht om voorlangs naar een roltrap rechtsachter mij te gaan. Je ziet ze niet. Je ziet niemand. Met een lange sluitertijd kan je mensen, en andere bewegende objecten, uit beeld houden! De camera ziet ze wel, maar je ziet ze later niet meer.

En dat is het voordeel van een lange sluitertijd. Doordat de sluiter langer open staat, zie je juist niet meer, maar minder. Geen bewegende mensen, dieren, objecten… ze vallen allemaal weg tegen de achtergrond en verdwijnen uit beeld. En als ze toch blijven staan krijg je onherkenbare spookachtige schimmen zoals hier, waar een persoon tijdens de foto besloot twee meter op te schuiven.

Het stationsplein van Zaandam in kerstsfeer, vandaar de warmere kleuren. En het was mistig. 30 seconden, F/22, ISO 250

Voorwaarde is wel dat het bewegende opbject geen opvallende kenmerken heeft. In deze foto van dezelfde locatie bewoog een vuilniswagentje van de gemeente Zaandam over het pleintje. Het was erg mistig. Het wagentje was al bezig geweest met die vuilnisbak in beeld en trok even later verderop een opvallende rood streepje door het beeld. Dat zijn de achterlichten van het wagentje. Het wagentje bewoog van rechts naar links, op weg naar de volgende vuilnisbak. Dat licht zie je dan terug in de foto.

 

Probeer het eens. Voor een lange sluitertijd heb je wel een statief nodig, of een stabiel oppervlak om de camera op te kunnen leggen tijdens de opname. Uit de hand fotograferen levert alleen maar onscherpe foto’s op!

Oh, en het is natuurlijk geen kliiiiikkkkkkk, maar klik (sluiter open) en klik (sluiter dicht). Maar dat begreep je vast wel.

Wilt u meer weten over fotografie? Volg dan eens een workshop!


Wees aardig voor jezelf en een ander en deel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *