Een van de hypes van het moment is de vermeende noodzaak om het bewegend beeld als marketingtool in te zetten.  Het zou nu een “absolute noodzaak” zijn om te vloggen, en “essentieel” voor je verkoop om video in te zetten. Bloggen is passé, en echt waar, zonder vloggen en video red je het niet. Dan ben je al failliet zonder dat je het weet.

Nou weet je, ik geloof het allemaal niet zo, al was het alleen maar omdat die hijgerige “wij van WC-eend”-kretologie vooral afkomstig is van bedrijfjes die een zakelijk belang hebben bij video. Ja, dank je de koekoek. Die zullen echt niet zeggen dat ze zichzelf overbodig achten. Die pushen video als essentieel en verwachten dat niemand daar doorheen prikt.

De reden dat ik vlogs en video als een hype beschouw, is dat het maken van een video natuurlijk veel arbeidsintensiever is dan het aframmen van een stel letters in een blog, zoals deze. Ik kan mijn tijd wel beter gebruiken. Een andere reden is dat ik geen tijd heb om een video van een ander te gaan bekijken om de verwachte informatie en kennis op te halen. Ik denk namelijk dat het te vaak zal gebeuren om een video van zeg vier minuten te gaan bekijken en dat de gewenste informatie niet aanwezig is. Vier minuten weg en die komen echt niet terug.

Anders gezegd:
ik wil informatie toegankelijk en snel hebben. Dat kan met video niet. Ik wil een tekst kunnen snellezen en beoordelen op de inhoud voordat ik verder lees. Bij een video zit je maar te wachten en te wachten op wat je wil hebben en dan komt het pas. Of niet natuurlijk. Maar dat merk je pas aan het eind. Dat is de reden waarom ik geen vertrouwen heb ik vlogs en video. Te veel gedoe met een te groot risico van verspilde tijd.

En dan heb ik het nog niets eens over de lawaaigeluidjes die altijd vooraf, tussendoor, onder het beeld door en als afsluiting moet knallen. want hee… informatie zonder stoorgeluidjes, dat doen we niet hé. Maar ja, dan heb ik alweer afgehaakt. Te veel ruis in de boodschap.

Wie herinnert zich nog de DAT-recorder? Uitgebracht door Sony in 1987. De DAT-recorder was een digitale cassette recorder (Digital Audio Tape) die een tijdlang naast de CD bestond. Het was eigenlijk hetzelfde principe als de “gewone” cassetterecorder: cassette erin en de opname werd weggeschreven op de band, maar dan digitaal. Ook metadata zoals begintijden van muzieknummers werden weggeschreven.

Handig? Op het eerste gezicht wel. Het was digitaal. Maar als je een bepaald nummer zocht op een cassette, dan ging het apparaat spoelen en spoelen, om er aan het eind wel eens achter te komen dat het gezochte nummer er helemaal niet op stond. Die wachttijd had je ook aan iets anders kunnen besteden. De DAT-recorder stierf in 2005 een stille dood.

Dat verwacht ik ook van vlog en video. Je kan wel iets bekijken en verwachten dat de gewenste informatie ergens in de opname opduikt. Maar als dat te vaak niet gebeurt – en dat verwacht ik – haken mensen af. En dan is de vlog of video ook passé.

Het is leuk als een extra bezigheidje, maar ik ga mijn geld niet zetten op bewegend beeld.

De vlog- en videohype
Getagd op:    

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Deze content is beveiligd tegen kopiëren!